Informacje dla uczelni

Umowy międzynarodowe

Dokumenty o wykształceniu mogą zostać uznane za równoważne ich polskim odpowiednikom na podstawie umów międzynarodowych.

W stosunku do nieobowiązujących umów międzynarodowych przyjmuje się zasadę, iż zapisy tychże umów są stosowane w odniesieniu do dokumentów, wydanych w okresie ich obowiązywania.

Jednakże zasada ta nie znajduje zastosowania w przypadku umów, które dotyczą uznawania okresów studiów lub wykształcenia w celu kontynuowania nauki (tj. umów do celów akademickich). Oznacza to, iż w chwili ich wygaśnięcia zapisy tych umów nie są już stosowane w odniesieniu do dokumentów, wydanych w okresie ich obowiązywania.

W przypadku, gdy dany dyplom może być uznany za równoważny na podstawie umowy międzynarodowej, lub gdy umowa międzynarodowa umożliwia kontynuację kształcenia w Polsce bez konieczności stwierdzenia równoważności zagranicznego dokumentu z jego polskim odpowiednikiem (tzw. umowa do celów akademickich), uczelnia nie musi zwracać się o poświadczenie tego faktu do stosownej instytucji. Jeżeli jednak pragnie uzyskać opinię o zagranicznym dokumencie, uprawnieniach, jakie daje w kraju wydania oraz o statusie uczelni zagranicznej, która dokument wydała - może starać się o jej uzyskanie - w przypadku dyplomów - w Departamencie Współpracy Międzynarodowej (przesyłając wraz z własnym podaniem dokumenty, wymienione w linku opiniowanie dokumentów).

Dyplomy, podlegające uznaniu za równoważne z ich polskimi odpowiednikami na podstawie umów międzynarodowych, nie mogą być poddawane procedurze nostryfikacji. Umowy międzynarodowe mają bowiem pierwszeństwo przed prawem krajowym.

Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem Ministerstwa Zdrowia, Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Infrastruktury oraz Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zaprzestanie automatycznego uznawania na mocy umów międzynarodowych dokumentów nadających tytuły zawodowe lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, farmaceuty, lekarza weterynarii i architekta dotyczy tylko dyplomów ukończenia szkół średnich lub wyższych.

Stopnie i tytuły naukowe uzyskane w ww. dziedzinach, wydane w okresie obowiązywania umów międzynarodowych, są nadal automatycznie uznawane na ich podstawie, gdyż nie stoi to w sprzeczności z postanowieniami dyrektywy 2005/36/WE.


Art. 191a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (przyjmowanie na studia II stopnia, studia podyplomowe i studia doktoranckie oraz otwieranie przewodów doktorskich)

Zgodnie z art. 191a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) dyplom uprawniający do kontynuacji kształcenia na studiach wyższego stopnia lub otwarcia przewodu doktorskiego w państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która ten dyplom wydała, uprawnia również do kontynuacji kształcenia na odpowiednim poziomie (studiach drugiego stopnia, studiach podyplomowych lub studiach doktoranckich) lub otwarcia przewodu doktorskiego w Polsce. Zapisy tego artykułu stosuje się w sytuacji, gdy przedstawiony dyplom nie jest objęty żadną umową międzynarodową.

Ponieważ ustawa nie przewiduje specjalnego trybu przyjmowania na dalsze studia posiadaczy zagranicznych dyplomów, powinni oni przejść standardową procedurę rekrutacji na studia na danym poziomie. Jedynie w przypadku, gdy posiadaczem dyplomu jest cudzoziemiec, należy dodatkowo zastosować odpowiednie zapisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestnictwa w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz. U. Nr 190, poz. 1406).

Jeżeli przedstawiony dyplom nie daje bezpośredniego dostępu do studiów wyższego stopnia w kraju jego uzyskania, a mimo to jego posiadacz chce kontynuować kształcenie w Polsce, wtedy przed podjęciem studiów dyplom należy poddać procedurze nostryfikacji, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą.


Nostryfikacja

Uznanie równoważności dyplomów z krajów, z którymi nie wiążą Polski umowy międzynarodowe, odbywa się w drodze nostryfikacji zgodnie z odpowiednimi rozporządzeniami (zobacz rozporządzenia dotyczące nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów i stopni naukowych).


Nostryfikacja dyplomów ukończenia studiów wyższych

1. Podstawy prawne

Nostryfikacja dyplomów ukończenia studiów wyższych odbywa się zgodnie z:
- art. 191a ust 7-8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z późn.zm.),
- rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą oraz w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów wyższych na określonym poziomie kształcenia (Dz. U. 2015, Nr 0, poz. 1467) – Rozdział 2. Postępowanie nostryfikacyjne.

2. Organ nostryfikacyjny

(§ 2 ust. 1 rozporządzenia)
Nostryfikacji dyplomu ukończenia studiów wyższych uzyskanego za granicą dokonuje rada jednostki organizacyjnej uczelni, uprawnionej do nadawania stopnia doktora, prowadzącej kształcenie w obszarze obejmującym kierunek studiów wyższych, którego ukończenie potwierdza zagraniczny dyplom.
(§ 3 ust. 4 rozporządzenia)
Jeżeli dyplom uzyskany za granicą potwierdza ukończenie studiów, które w Polsce prowadzone są na więcej niż jednym kierunku lub jako studia międzyobszarowe, nostryfikacji takiego dyplomu dokonuje rada jednostki organizacyjnej uczelni, wyznaczona przez rektora jako wiodąca. Wskazana rada dokonuje nostryfikacji w porozumieniu z radami pozostałych jednostek prowadzących te studia.

3. Kiedy organ nostryfikacyjny może odmówić wszczęcia nostryfikacji?

(§ 3 ust. 3 rozporządzenia)
Rada może odmówić wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego tylko w przypadku, gdy stwierdzi brak właściwości do jego przeprowadzenia, tj:
- nie prowadzi kształcenia na danym kierunku i poziomie studiów
lub
- nie ma prawa do nadawania stopnia doktora określonej dziedziny nauki lub dziedziny sztuki.

Rada odmawiając wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego, wydaje - zgodnie z KPA - postanowienie, które powinno zawierać:

  • oznaczenie jednostki uczelni lub innej placówki naukowej wydającej postanowienie,
  • datę jego wydania,
  • oznaczenie osoby, która zwróciła się o wszczęcie nostryfikacji,
  • powołanie podstawy prawnej,
  • rozstrzygnięcie dotyczące odmowy wszczęcia postpowania wraz z uzasadnieniem,
  • podpis z podaniem stanowiska osoby upoważnionej do wydania postanowienia,
  • pouczenie o dopuszczalności wniesienia zażalenia do rektora uczelni.

Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego wnioskodawcy służy zażalenie do rektora szkoły wyższej.

4. Jakie dokumenty należy złożyć wraz z wnioskiem o nostryfikację?

(§ 2 ust. 2 rozporządzenia)
Osoba ubiegająca się o nostryfikację dyplomu ukończenia studiów wyższych uzyskanego za granicą, wnosi do wybranej rady wniosek o wszczęcie postępowania nostryfikacyjnego, który powinien zawierać:

  1. imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy;
  2. pełna nazwę uzyskanych kwalifikacji lub tytułu zawodowego;
  3. datę wydania dyplomu;
  4. nazwę instytucji, która wydała dyplom;
  5. nazwę państwa, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa instytucja, która wydała dyplom;
  6. nazwę świadectwa lub dyplomu, na podstawie którego osoba ubiegająca się o nostryfikację dyplomu została przyjęta na studia zakończone wydaniem tego dyplomu, datę wydania świadectwa lub dyplomu, nazwę instytucji, która wydała świadectwo lub dyplom, oraz nazwę państwa, w którego systemie szkolnictwa działa instytucja, która wydała świadectwo lub dyplom.

(§ 2 ust. 3 rozporządzenia)
Wraz z wnioskiem o nostryfikację należy złożyć następujące załączniki:

  1. oryginał dyplomu uzyskanego za granicą – do wglądu;
  2. kopię dokumentów pozwalających ocenić przebieg studiów i efekty kształcenia oraz czas trwania studiów (suplement do dyplomu, wykaz przedmiotów i ocen, indeks lub inny dokument).

(§ 2 ust. 4 rozporządzenia)
Rada przeprowadzająca nostryfikację dyplomu może dodatkowo zażądać tłumaczenia na język polski dokumentów składanych wraz z wnioskiem, o których mowa w § 2 ust. 3, sporządzonego przez tłumacza przysięgłego wpisanego na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości albo sporządzonego lub poświadczonego przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

Rada nie może wymagać innych dokumentów niż wymienionych w § 2 ust. 3 i 4 rozporządzenia.

5. Datą wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego jest dzień złożenia wniosku do rady nostryfikującej (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Rada dokonuje formalnej oceny wniosku, zaś w przypadku uznania go za niekompletny, wzywa do jego uzupełnienia, wyznaczając termin pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania (§ 3 ust. 2 rozporządzenia).

6. Zakres postępowania nostryfikacyjnego

(§ 4 ust. 2 rozporządzenia)
W każdym przypadku zakres postępowania nostryfikacyjnego ustala rada, do której zwrócono się o uznanie dyplomu. W toku postępowania rada dokonuje porównania programu studiów, efektów kształcenia, nadanych uprawnień i czasu trwania studiów na podstawie dokumentów wymienionych w § 2 ust. 3 rozporządzenia.

(§ 4 ust. 3 rozporządzenia)
W przypadku stwierdzenia różnic w programie studiów, efektach kształcenia lub czasie trwania studiów rada może podjąć uchwałę o konieczności złożenia przez wnioskodawcę brakujących egzaminów, określając warunki i terminy ich przeprowadzenia.

Decyzje takie powinny być przekazane zainteresowanemu w formie pisemnej wraz z uzasadnieniem.

Od uchwały, o której mowa w § 4 ust. 3 rozporządzenia wnioskodawcy przysługuje odwołanie do senatu uczelni.

7. Terminy

(§ 4 ust. 1 rozporządzenia)
Postępowanie nostryfikacyjne kończy się uchwałą rady nie później niż w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku spełniającego wymogi formalne.

(§ 4 ust. 4 rozporządzenia).
W przypadku, gdy rada podejmie uchwałę o konieczności uzupełnienia przez wnioskodawcę brakujących egzaminów postępowanie nostryfikacyjne zostaje zakończone w terminie 30 dni od dnia złożenia dokumentów potwierdzających wykonanie uchwały rady.

8. Opłaty za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego

(§ 7 rozporządzenia oraz art. 191a ust. 7c i 7d ustawy)
Wysokość oraz termin wniesienia opłaty za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego ustala kierownik jednostki organizacyjnej uczelni, której rada przeprowadza postępowanie nostryfikacyjne, biorąc pod uwagę koszty poniesione w związku z postepowaniem. Maksymalna wysokość opłaty nie może być wyższa niż 50% minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego, określonej w przepisach o warunkach wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej.

Powyższa opłata wnoszona jest niezależnie od wyniku postępowania nostryfikacyjnego na rachunek bankowy lub do kasy uczelni.

Opłaty nie pobiera się w przypadku stwierdzenia przez radę braku właściwości do przeprowadzenia nostryfikacji.

(art. 191a ust. 7e ustawy)
W przypadku trudnej sytuacji materialnej kierownik jednostki organizacyjnej, której rada przeprowadza nostryfikację może obniżyć wysokość opłaty lub zwolnić z niej zwracającego się z wnioskiem.

9. Kiedy rada musi odmówić uznania dyplomu uzyskanego za granicą?

(§ 5 ust. 2 rozporządzenia)
Rada nostryfikująca musi odmówić uznania dyplomu za równoważny z polskim odpowiednikiem – niezależnie od tego, w jaki sposób mógłby być oceniony program studiów odbytych za granicą – w przypadku, gdy:

  1. instytucja, która wydała dyplom lub instytucja, w której prowadzone było kształcenie:
    - nie były w dniu wydania dyplomu akredytowanymi uczelniami w rozumieniu prawa wewnętrznego państw, w których systemach szkolnictwa wyższego działają lub realizowały program studiów nie posiadający akredytacji w dniu wydania dyplomu
    lub
    - nie działają w systemie szkolnictwa wyższego żadnego państwa;
  2. program studiów wyższych albo jego część były realizowane niezgodnie z przepisami państwa, na którego terenie prowadzone było kształcenie;
  3. osoba ubiegająca się o nostryfikację nie uzupełniła brakujących egzaminów, do złożenia których została zobowiązana uchwałą rady nostryfikującej.

Od powyższych uchwał wnioskodawcy przysługuje odwołanie do senatu uczelni.

10. Zakończenie postępowania nostryfikacyjnego

(§ 5 ust. 1 rozporządzenia)
Postępowanie nostryfikacyjne kończy się uchwałą rady w sprawie:

  1. uznania dyplomu wydanego za granicą za równoważny z polskim dyplomem ukończenia studiów wyższych i tytułem zawodowym

albo

  1. odmowy uznania dyplomu wydanego za granicą za równoważny z polskim dyplomem ukończenia studiów wyższych i tytułem zawodowym.

Osoba ubiegająca się o nostryfikację dyplomu może odwołać się od powyższych uchwał do senatu uczelni.

(§ 6 rozporządzenia)
W przypadku uznania dyplomu za równoważny z polskim odpowiednikiem jednostka organizacyjna, w której przeprowadzono postępowanie nostryfikacyjne, wydaje zaświadczenie o równoważności zagranicznego dyplomu ukończenia studiów z polskim odpowiednikiem, zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Osoba ubiegająca się o nostryfikację dyplomu powinna być informowana pisemnie o kolejnych krokach podejmowanych w postępowaniu oraz o możliwości składania odwołań od uchwał rady.


Potwierdzenie ukończenia studiów wyższych na określonym poziomie kształcenia

1. Podstawy prawne:

Procedura potwierdzenia ukończenia studiów wyższych na odpowiednim poziomie kształcenia odbywa się zgodnie z
- art. 191a ust. 7-8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z późn.zm.),
- rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą oraz w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów wyższych na określonym poziomie kształcenia (Dz. U. 2015, Nr 0, poz. 1467) – Rozdział 3. Postępowanie w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów wyższych na określonym poziomie kształcenia.

2. Kto podlega procedurze potwierdzenia ukończenia studiów wyższych na określonym poziomie kształcenia

Procedurze tej podlegają (art. 191a ust. 7a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, w zw. z art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach) cudzoziemcy, którzy nie dysponują dyplomem ukończenia studiów wyższych, a którzy:
- uzyskali status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą
lub
- posiadają zezwolenie na pobyt czasowy w celu połączenia z członkiem rodziny zamieszkującym na terytorium RP, w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony uzupełniającej.

2. Organ potwierdzający

(§ 8 ust.1 rozporządzenia)
Potwierdzenia ukończenia za granicą studiów wyższych na odpowiednim poziomie kształcenia dokonuje rada jednostki organizacyjnej uczelni, uprawnionej do nadawania stopnia doktora, prowadzącej kształcenie w obszarze obejmującym kierunek studiów wyższych, którego ukończenie potwierdzają przedkładane dokumenty.

(§ 9 ust.4 rozporządzenia)
Jeśli przedłożone dokumenty pozwalają na stwierdzenie, że wnioskujący ukończył kształcenie, które w polskiej uczelni jest prowadzone na więcej niż jednym kierunku lub jako studia międzyobszarowepotwierdzenia dokonuje rada jednostki organizacyjnej uczelni, wyznaczona przez rektora jako wiodąca. Wskazana rada prowadzi postepowanie potwierdzające w porozumieniu z radami pozostałych jednostek prowadzących te studia.

3. Kiedy organ potwierdzający może odmówić wszczęcia postępowania potwierdzającego?

(§ 9 ust. 3 rozporządzenia)
Rada może odmówić wszczęcia postępowania potwierdzającego tylko w przypadku, gdy stwierdzi brak właściwości do jego przeprowadzenia, tj:
- nie prowadzi kształcenia na danym kierunku i poziomie studiów
lub
- nie ma prawa do nadawania stopnia doktora określonej dziedziny nauki lub dziedziny sztuki.

Rada odmawiając wszczęcia postępowania potwierdzającego, wydaje - zgodnie z KPA - postanowienie, które powinno zawierać:

  • oznaczenie jednostki uczelni lub innej placówki naukowej wydającej postanowienie,
  • datę jego wydania,
  • oznaczenie osoby, która zwróciła się o wszczęcie postępowania potwierdzającego,
  • powołanie podstawy prawnej,
  • rozstrzygnięcie dotyczące odmowy wszczęcia postępowania wraz z uzasadnieniem,
  • podpis z podaniem stanowiska osoby upoważnionej do wydania postanowienia,
  • pouczenie o dopuszczalności wniesienia zażalenia do rektora uczelni.

Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania potwierdzającego wnioskodawcy służy zażalenie do rektora szkoły wyższej.

4. Jakie dokumenty należy złożyć wraz z wnioskiem o potwierdzenie ukończenia studiów na określonym poziomie kształcenia?

(§ 8 ust. 2 rozporządzenia)
Osoba ubiegająca się o potwierdzenie ukończenia studiów wyższych wnosi do wybranej rady wniosek o wszczęcie postępowania potwierdzającego, który powinien zawierać:

  1. imię i nazwisko oraz adres zamieszkania osoby ubiegającej się o potwierdzenie ukończenia studiów wyższych;
  2. informację o przyczynie braku dyplomu ukończenia studiów wyższych;
  3. informację o uzyskaniu przez cudzoziemca statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej lub posiadaniu przez niego zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w celu połączenia z członkiem rodziny zamieszkującym na terytorium RP, w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony uzupełniającej;
  4. pełną nazwę nabytych za granicą kwalifikacji lub tytułu zawodowego;
  5. datę rozpoczęcia studiów;
  6. czas trwania studiów określony w programie kształcenia;
  7. datę wydania dyplomu;
  8. nazwę instytucji, która wydała dyplom;
  9. nazwę państwa, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa instytucja, która wydała dyplom;
  10. nazwę świadectwa lub dyplomu, na podstawie którego osoba ubiegająca się o potwierdzenie ukończenia studiów wyższych została przyjęta na studia, datę jego wydania, nazwę instytucji, która go wydała, oraz nazwę państwa, w którego systemie szkolnictwa działa instytucja, która wydała świadectwo lub dyplom;
  11. informację, czy ukończone studia wyższe uprawniają do ubiegania się o przyjęcie na dalsze studia wyższe lub uzyskanie stopnia naukowego;
  12. informację, czy kształcenie było ukierunkowane na uzyskanie konkretnego przygotowania zawodowego;
  13. informację o odbytych praktykach studenckich;
  14. informację o pracy dyplomowej;
  15. informację o odbytym kształceniu, innym niż studia wyższe;
  16. informację o doświadczeniu zawodowym uzyskanym po ukończeniu studiów wyższych.

(§ 8 ust. 3 rozporządzenia)
Osoba ubiegająca się o potwierdzenie ukończenia studiów wyższych, dołącza do wniosku

- oświadczenie o ukończeniu studiów wyższych za granicą
oraz
- dokumenty poświadczające
:

  1. ukończenie kształcenia (np. zaświadczenie o ukończeniu studiów);
  2. zaliczone przedmioty i uzyskane oceny (np. transkrypt, indeks);
  3. zdane egzaminy (np. zdany egzamin na aplikację prawniczą);
  4. nabyte kwalifikacje lub uprawnienia zawodowe (np. uprawnienia budowlane, prawo do wykonywania zawodu);
  5. odbyte praktyki lub zatrudnienie (także staże zawodowe konieczne do uzyskania prawa do wykonywania zawodu).

(§ 8 ust. 4 rozporządzenia)
Rada przeprowadzająca może dodatkowo zażądać tłumaczenia na język polski załączników do wniosku, o których mowa w § 8 ust. 3, sporządzonego przez tłumacza przysięgłego wpisanego na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości albo sporządzonego lub poświadczonego przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

Rada nie może wymagać innych dokumentów niż wymienionych w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia.

5. Datą wszczęcia postępowania potwierdzającego  jest dzień złożenia wniosku do rady potwierdzającej (§ 10 ust. 1 rozporządzenia). Rada dokonuje formalnej oceny wniosku, zaś w przypadku stwierdzenia braków formalnych, wzywa do jego uzupełnienia, wyznaczając termin pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania (§ 9 ust. 2 rozporządzenia).

6. Zakres postępowania potwierdzającego

(§ 10 ust. 2 rozporządzenia)
W każdym przypadku zakres postępowania potwierdzającego ustala rada, do której zwrócono się o potwierdzenie ukończenia studiów wyższych za granicą. W toku postępowania rada dokonuje oceny dokumentów złożonych wraz z wnioskiem oraz dokonuje porównania programu studiów, efektów kształcenia, nadanych uprawnień i czasu trwania studiów na podstawie wniosku oraz dokumentów wymienionych w § 8 ust. 3 rozporządzenia.

(§ 10 ust. 3 rozporządzenia)
W przypadku trudności z potwierdzeniem ukończenia studiów na określonym poziomie na podstawie przedstawionych dokumentów lub w przypadku stwierdzenia różnic w programie studiów, efektach kształcenia lub czasie trwania studiów rada może podjąć uchwałę o konieczności zdania przez wnioskodawcę egzaminów, określając warunki i terminy ich przeprowadzenia.

Decyzje takie powinny być przekazane zainteresowanemu w formie pisemnej wraz z uzasadnieniem.

Od uchwały, o której mowa w § 10 ust. 3 rozporządzenia wnioskodawcy przysługuje odwołanie do senatu uczelni.

7. Terminy

(§ 10 ust. 1 rozporządzenia)
Postępowanie potwierdzające kończy się uchwałą rady nie później niż w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku spełniającego wymogi formalne.

(§ 10 ust. 4 rozporządzenia)
W przypadku, gdy rada podejmie uchwałę o konieczności uzupełnienia przez wnioskodawcę brakujących egzaminów, postępowanie potwierdzające zostaje zakończone w terminie 30 dni od dnia złożenia dokumentów potwierdzających wykonanie uchwały rady.

8. Opłaty za przeprowadzenie postępowania potwierdzającego

(§ 13 rozporządzenia oraz art. 191a ust. 7c i 7d ustawy)
Wysokość oraz termin wniesienia opłaty za przeprowadzenie postępowania potwierdzającego ustala kierownik jednostki organizacyjnej uczelni, której rada przeprowadza postępowanie, biorąc pod uwagę koszty poniesione w związku z postepowaniem. Maksymalna wysokość opłaty nie może być wyższa niż 50% minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego, określonej w przepisach o warunkach wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej.

Powyższa opłata wnoszona jest niezależnie od wyniku postępowania potwierdzającego na rachunek bankowy lub do kasy uczelni.

Opłaty nie pobiera się w przypadku stwierdzenia przez radę braku właściwości do przeprowadzenia potwierdzającego.

(art.191a ust. 7e ustawy)
W przypadku trudnej sytuacji materialnej kierownik jednostki organizacyjnej, której rada przeprowadza postępowanie potwierdzające może obniżyć wysokość opłaty lub zwolnić z niej zwracającego się z wnioskiem.

9. Kiedy rada musi odmówić potwierdzenia ukończenia studiów na określonym poziomie kształcenia?

(§ 11 ust. 2 rozporządzenia)
W rozporządzeniu przewidziane zostały sytuacje, w których rada musi odmówić potwierdzenia ukończenia studiów za granicą, jeśli:

  1. instytucja, która wydała dyplom lub instytucja, w której prowadzone było kształcenie:
    - nie były w dniu wydania dyplomu akredytowanymi uczelniami w rozumieniu prawa wewnętrznego państw, w których systemach szkolnictwa wyższego działają lub realizowały program studiów nie posiadający akredytacji w dniu wydania dyplomu
    lub
    - nie działają w systemie szkolnictwa wyższego żadnego państwa;
  2. program studiów wyższych albo jego część były realizowane niezgodnie z przepisami państwa, na którego terenie prowadzone było kształcenie;
  3. osoba, ubiegająca się o potwierdzenie ukończenia studiów za granicą nie dysponuje dokumentami, które umożliwiałyby ustalenie faktu ukończenia studiów wyższych;
  4. osoba ubiegająca się o potwierdzenie ukończenia studiów za granicą nie uzupełniła brakujących egzaminów, do zdania których została zobowiązana uchwałą rady prowadzącej postępowanie potwierdzające.

10. Zakończenie postępowania potwierdzającego

(§ 11 ust. 1 rozporządzenia)
Postępowanie potwierdzające kończy się uchwałą rady w sprawie:

  1. potwierdzenia ukończenia studiów wyższych  i wskazania odpowiedniego poziomu kształcenia

albo

  1. odmowy potwierdzenia ukończenia studiów wyższych.

Osoba ubiegająca się o potwierdzenie ukończenia studiów może odwołać się od powyższych uchwał do senatu uczelni.

(§ 12 rozporządzenia)
W przypadku potwierdzenia ukończenia studiów za granicą na określonym poziomie jednostka organizacyjna, w której przeprowadzono postępowanie potwierdzające, wydaje zaświadczenie, zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Osoba ubiegająca się o potwierdzenie ukończenia studiów powinna być informowana pisemnie o kolejnych krokach podejmowanych w postępowaniu oraz o możliwości składania odwołań od uchwał rady.


Art. 24.1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 24.1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595, z późn. zm.) stopień naukowy lub stopień w zakresie sztuki nadany przez uznaną instytucję posiadającą uprawnienie do jego nadawania, działającą w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) jest równoważny ze stopniem naukowym lub stopniem w zakresie sztuki,
o których mowa w ustawie.
Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nadany przez instytucję inna, niż ww., może być uznany za równoważny z odpowiednim stopniem naukowym lub stopniem w zakresie sztuki na podstawie umowy międzynarodowej, a w przypadku jej braku – w drodze nostryfikacji.
Stopień doktora przyznawany przez Europejski Instytut Uniwersytecki we Florencji, zgodnie z Konwencją powołującą ten Instytut, sporządzoną we Florencji dnia 19 kwietnia 1972 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 150, poz. 1236) jest równoważny z odpowiednim polskim stopniem doktora.


Nostryfikacja stopni naukowych

1. Podstawa prawna

Nostryfikacja stopni naukowych odbywa się zgodnie z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 8 sierpnia 2011 w sprawie nostryfikacji stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki uzyskanych za granicą (Dz. U. Nr 179, poz. 1067).

2. Organ nostryfikacyjny
(§ 3 ust. 1 rozporządzenia)

Nostryfikacji stopni naukowych lub stopni w zakresie sztuki uzyskanych za granicą dokonuje rada jednostki organizacyjnej, posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego określonej dziedziny nauki lub sztuki, w zakresie dyscypliny naukowej lub artystycznej, której dotyczy stopień naukowy.

3. Kiedy rada może odmówić wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego?
(§ 4 ust. 3 rozporządzenia)

Rada może odmówić wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego tylko w przypadku, gdy stwierdzi brak właściwości do jego przeprowadzenia.

Rada odmawiając wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego, wydaje - zgodnie z KPA - postanowienie, które powinno zawierać:

  • oznaczenie jednostki uczelni lub innej placówki naukowej wydającej postanowienie,
  • datę jego wydania,
  • oznaczenie osoby, która zwróciła się o wszczęcie nostryfikacji,
  • powołanie podstawy prawnej,
  • rozstrzygnięcie dotyczące odmowy wszczęcia postanowienia wraz z uzasadnieniem,
  • podpis z podaniem stanowiska osoby upoważnionej do wydania postanowienia,
  • pouczenie o dopuszczalności wniesienia zażalenia do rektora uczelni lub kierownika placówki naukowej.

Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego wnioskodawcy służy zażalenie do rektora szkoły wyższej albo kierownika instytutu naukowego.

4. Jakie dokumenty należy przyjąć wraz z wnioskiem o nostryfikację?
(§ 3. ust.2 rozporządzenia)

Osoba ubiegająca się o nostryfikację stopnia naukowego lub stopnia w zakresie sztuki składa do wybranej rady wniosek o wszczęcie postępowania nostryfikacyjnego wraz z następującymi załącznikami:

1) oryginałem dyplomu potwierdzającego uzyskanie stopnia naukowego - do wglądu;
2) w przypadku ubiegania się o uznanie stopnia naukowego za równoważny:
a) z polskim stopniem naukowym doktora - kopią rozprawy doktorskiej,
b) z polskim stopniem naukowym doktora habilitowanego - kopią dokumentów potwierdzających osiągnięcia naukowe,
- stanowiących podstawę przyznania wnioskodawcy stopnia naukowego;
3) kopią dyplomu ukończenia studiów wyższych lub dyplomu potwierdzającego uzyskanie stopnia naukowego, na podstawie którego wnioskodawca wszczął procedurę uzyskania stopnia naukowego, o którego uznanie się ubiega;
4) oświadczeniem, że stopień naukowy, o którego nostryfikację wnioskodawca się ubiega, nie stanowił przedmiotu postępowania nostryfikacyjnego przeprowadzonego przez inną radę.

Rada może zażądać:

1) tłumaczenia na język polski dokumentów, o których mowa w § 3.2 rozporządzenia.

Jednakże w „Zaleceniach w sprawie kryteriów i procedur oceny wykształcenia uzyskanego za granicą", przyjętych przez Komitet Konwencji Lizbońskiej na drugim spotkaniu w Rydze, dnia 6 czerwca 2001 r., znajduje się zapis, iż należy rozważyć i wyraźnie określić wymogi dotyczące tłumaczenia dokumentów, a w szczególności potrzebę przedstawiania przez wnioskodawców tłumaczeń uwierzytelnionych wykonanych przez tłumaczy przysięgłych. Należy rozważyć, czy wymóg tłumaczenia może być ograniczony do podstawowych dokumentów oraz, czy dokumenty wystawione w niektórych językach obcych, określonych przez organy właściwe do spraw uznawalności, mogą być przyjmowane bez tłumaczenia. Zachęca się zainteresowane państwa do rewizji aktualnych przepisów prawa krajowego uniemożliwiających przyjęcie dokumentów w językach innych niż język danego kraju bez tłumaczenia (art.IV.23).

Rada nie może wymagać innych dokumentów niż wymienione w § 3. 2 rozporządzenia.

7. Datą wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego jest dzień doręczenia wniosku radzie (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). Rada dokonuje formalnej oceny wniosku, zaś w przypadku uznania go za niekompletny, wzywa do jego uzupełnienia, wyznaczając termin pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania (§ 4 ust. 2 rozporządzenia).

8. Zakres postępowania nostryfikacyjnego
(§ 5 ust. 2 rozporządzenia)

W każdym przypadku zakres postępowania nostryfikacyjnego ustala rada, do której zwrócono się o uznanie stopnia. W toku postępowania rada może podjąć uchwałę o konieczności sporządzenia recenzji rozprawy doktorskiej albo dokumentów potwierdzających osiągnięcia naukowe, stanowiących podstawę uzyskania stopnia naukowego.

Decyzje takie powinny być przekazane zainteresowanemu w formie pisemnej wraz z uzasadnieniem.

Rada nie jest jednak zobowiązana do zastosowania tych środków.

9. Terminy
(§ 5 ust. 1 rozporządzenia).
Postępowanie
nostryfikacyjne kończy się uchwałą rady nie później niż w terminie 90 dni od dnia otrzymania wniosku spełniającego wymogi formalne.

(§ 5 ust. 2 rozporządzenia).

W przypadku, gdy rada podejmie uchwałę o konieczności sporządzenia recenzji rozprawy doktorskiej albo dokumentów potwierdzających osiągnięcia naukowe, stanowiących podstawę uzyskania stopnia naukowego, postępowanie nostryfikacyjne zostaje zakończone w terminie 30 dni od dnia wpływu dokumentów potwierdzających wykonanie uchwały rady.

10. Opłaty za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego
(§ 9 rozporządzenia)

Wysokość opłaty oraz termin jej wniesienia ustala kierownik jednostki organizacyjnej przeprowadzającej to postępowanie, przy czym opłata nie może być wyższa niż 50% minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego określonej w przepisach o warunkach wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej. Przy ustalaniu wysokości opłaty kierownik jednostki organizacyjnej bierze pod uwagę koszty poniesione w związku z przeprowadzonym postępowaniem

Powyższa opłata wnoszona jest niezależnie od wyniku postępowania nostryfikacyjnego na rachunek bankowy lub do kasy jednostki organizacyjnej.

W przypadku trudnej sytuacji materialnej kierownik jednostki organizacyjnej przeprowadzającej nostryfikację może obniżyć wysokość opłaty lub zwolnić z jej wnoszenia, na wniosek osoby ubiegającej się o uznanie stopnia uzyskanego za granicą.

Opłaty nie pobiera się w przypadku stwierdzenia przez radę braku właściwości do przeprowadzenia nostryfikacji oraz zwolnienia z postępowania nostryfikacyjnego (§ 9 ust. 3 rozporządzenia)

Postępowanie nostryfikacyjne stanowi szereg czynności podejmowanych przez uprawnioną radę, które mają doprowadzić do stwierdzenia równoważności (braku równoważności) danego stopnia naukowego z jego polskim odpowiednikiem. Należy zatem przyjąć, że samo złożenie dokumentów, nie prowadzi do sytuacji, w której można stwierdzić, że stopień naukowy lub stopień w zakresie sztuki był przedmiotem postępowania nostryfikacyjnego (o którym mowa w rozporządzeniu) i nie stanowi podstawy do pobierania przez uczelnię opłaty nostryfikacyjnej. Przedmiotowa opłata ma być opłatą za postępowanie, którego celem jest merytoryczna ocena dyplomu przedłożonego przez wnioskodawcę, a nie jedynie opłatą za wszczęcie postępowania.

11. Zakończenie postępowania nostryfikacyjnego
(§ 6 ust. 1i 2 rozporządzenia)

Postępowanie nostryfikacyjne kończy się uchwałami rady w sprawie uznania lub odmowy uznania stopnia naukowego lub stopnia w zakresie sztuki uzyskanego za granicą za równoważny z odpowiednim polskim stopniem naukowym lub stopniem w zakresie sztuki.
Wnioskodawca otrzymuje kopie ww. uchwał.

(§ 6 ust.3 rozporządzenia)

Osoba ubiegająca się o uznanie stopnia uzyskanego za granicą może odwołać się od powyższych uchwał do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. W takiej sytuacji mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki dotyczące odwołania od odmownych uchwał o nadaniu stopnia naukowego doktora lub doktora habilitowanego.

W przypadku uznania stopnia naukowego lub stopnia w zakresie sztuki jednostka organizacyjna dokonująca nostryfikacji wydaje wnioskodawcy zaświadczenie zgodnie z zapisem § 7 rozporządzenia. Wzór zaświadczenia stanowi załącznik do rozporządzenia.

(§ 10 ust.3 rozporządzenia)

Rada odmówi uznania stopnia naukowego za równoważny z polskim odpowiednikiem lub zwolnienia z postępowania nostryfikacyjnego, gdy instytucja, która nadała stopień naukowy:
- nie posiadała w dniu wydania dyplomu uprawnień do nadawania stopni naukowych w rozumieniu przepisów prawa wewnętrznego kraju, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa, lub
-nie działa w systemie szkolnictwa wyższego żadnego kraju:

Nostryfikacji nie podlegają w Polsce uzyskane za granicą tytuły profesora, gdyż takiej możliwości nie przewiduje ani żadne z rozporządzeń, ani ustawa z dn. 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki /Dz. U. Nr 65, poz. 595/.

Zgodnie z zapisem art. 109 ust. 3a. ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, przy zatrudnianiu w uczelni w charakterze nauczyciela akademickiego cudzoziemca, a także obywatela polskiego, który stopień naukowy, stopień w zakresie sztuki lub tytuł zawodowy uzyskał za granicą, można odstąpić od warunków określonych w art. 114, tj. od konieczności uzyskania polskiego równoważnika zagranicznego stopnia naukowego lub tytułu zawodowego.


Zwolnienie z nostryfikacji stopnia naukowego osoby starającej się o wszczęcie przewodu habilitacyjnego w polskiej uczelni lub placówce naukowej

1. Podstawy prawne:

§ 8 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 8 sierpnia 2011 w sprawie nostryfikacji stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki uzyskanych za granicą (Dz. U. Nr 179, poz. 1067).

2. Kto podejmuje decyzję o zwolnieniu z nostryfikacji?
(§ 8 ust. 2 rozporządzenia)

O zwolnieniu decyduje w drodze uchwały rada podstawowej jednostki w której dana osoba ubiega się o wszczęcie postępowania habilitacyjnego.

3. Kto może skorzystać z możliwości zwolnienia z nostryfikacji?
(§ 8 ust. 1 rozporządzenia)

Z postępowania nostryfikacyjnego może zostać zwolniona osoba, która ubiega się o wszczęcie przewodu habilitacyjnego i posiada stopień naukowy lub stopień w dziedzinie sztuki uzyskany w państwie - stronie Konwencji Lizbońskiej.


Przyjęcie na kolejny rok kształcenia

Jeżeli uczelnia pragnie przyjąć studenta uczelni zagranicznej na kolejny rok kształcenia, może to zrobić na podstawie art. 171.3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, który stanowi, iż student może przenieść się z innej uczelni, w tym także zagranicznej, za zgodą kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni przyjmującej, wyrażoną w drodze decyzji, jeżeli wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z przepisów obowiązujących w uczelni, którą opuszcza.

Kwestie zaliczania kształcenia odbytego w innej uczelni reguluje rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie warunków i trybu przenoszenia zajęć zaliczonych przez studenta z dnia 14 września 2011 r. (Dz. U. Nr 201, poz. 1187).

 


Legalizacja dokumentów o wykształceniu

Ogólne informacje o legalizacji

W przypadku dyplomów z Ukrainy, Białorusi i Rumunii Departament Konsularny MSZ, jak i Departament Współpracy Międzynarodowej i Prawa Europejskiego Ministerstwa Sprawiedliwości podzielają pogląd dot. interpretacji przepisów Umowy między RP a Ukrainą o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych i karnych z 24 maja 1993 r., Umowy między RP a Białorusią o pomocy prawnej i stosunkach prawnych z 26 października 1994 r., oraz Umowy o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, sporządzonej w Bukareszcie dnia 15 maja 1999 r., zgodnie z którymi dokumenty urzędowe są zwolnione z wymogów legalizacji jedynie w zakresie przedmiotowym objętym daną umową.

W związku z tym niestosowanie przepisów ww. umów dwustronnych do dokumentów przeznaczonych do użytku w postępowaniu administracyjnym jest w pełni zasadne. Polskie uczelnie przyjmujące na studia osoby posiadające świadectwa lub dyplomy z Ukrainy i Białorusi, mogą wymagać poświadczenia apostille ww. dokumentów.

Nie oznacza to jednak, iż procedura taka jest obowiązkowa, gdyż np. podpisane umowy międzynarodowe o uznawalności wykształcenia nie zakładają takiej konieczności.

W przypadku dyplomów z Ukrainy, Białorusi i Rumunii Departament Konsularny MSZ, jak i Departament Współpracy Międzynarodowej i Prawa Europejskiego Ministerstwa Sprawiedliwości podzielają pogląd dot. interpretacji przepisów Umowy między RP a Ukrainą o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych i karnych z 24 maja 1993 r., Umowy między RP a Białorusią o pomocy prawnej i stosunkach prawnych z 26 października 1994 r., oraz Umowy o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, sporządzonej w Bukareszcie dnia 15 maja 1999 r., zgodnie z którymi dokumenty urzędowe są zwolnione z wymogów legalizacji jedynie w zakresie przedmiotowym objętym daną umową.

W związku z tym niestosowanie przepisów ww. umów dwustronnych do dokumentów przeznaczonych do użytku w postępowaniu administracyjnym jest w pełni zasadne. Polskie uczelnie przyjmujące na studia osoby posiadające świadectwa lub dyplomy z Ukrainy i Białorusi, mogą wymagać poświadczenia apostille ww. dokumentów.

Nie oznacza to jednak, iż procedura taka jest obowiązkowa, gdyż np. podpisane umowy międzynarodowe o uznawalności wykształcenia nie zakładają takiej konieczności.

Tagi: uznawanie wykształcenia, współpraca międzynarodowa

Pobierz darmowe oprogramowanie
do przeglądania plików